สวัดดีคะ ก่อนอื่นกี้ต้องขอโทดทุกๆคนก่อนนะคะ เนื่องจาก ไม่ได้เข้าไปเยี่ยมblogใครเลยคะ เหตุเพราะไม่สบายคะ ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์คะ อิอิ ไม่ได้มาทำงานนะคะ แต่มาฐานะผู้ป่วย

 

แปลกนะคะ ที่เมื่อก่อนคิดว่าตัวเองสุภาพแข็งแรงคงไม่เป็นอะไรหรอกนะ ปกติกี้ก็ตรวจสุขภาพบ่อยๆ แต่ก็ว่าแหละนะคะโรคภัยมันมองไม่ค่อยจะเห็น ซึ่งปกติกี้ชอบปวดท้องบ่อยๆอยู่แล้วคะ  แต่ก็คิดว่าเราคงไม่เป็นไรหรอก จนมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็ปวดท้องขี้นมาอีก เป็นๆหายๆ  แต่ก็คิดว่าตัวเองไม่เป็นไรมาก เลยไม่ได้ไปหาหมอ เพราะอีกอย่างงานที่บริษัทก็มาก ลูกค้าติดต่องานมาพร้อมๆกัน และก็ต้องเร่งแปลงาน thesis ให้นักศึกษา ปริญญาเอกด้วย เพราะพี่ๆเค้าต้องส่งงานกัน กลัวว่าถ้าไปหาหมอ กลัวงานเค้าไม่เสดเลยเร่งจนเสด อีกอย่างก็เพราะงกเงินด้วยคะ 55 เพราะน้องสาวกำลังจะไปเรียนต่อเดือนหน้า เลยต้องเร่งmake money อิอิ แต่พองานเสด เราก็แย่ด้วยซิ ทั้งไม่ได้นอน ร่างกายก็ล้าเต็มทน

 

จนมาเมื่อ 2 วันก่อนกลับมาจากต่างจังหวัดเนื่องจากไปเยี่ยมญาติ อาการก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ แต่คราวนี้รุนแรงกว่าทุกครั้งคะ ทำอะไรไม่ได้เลยคะ  กินอะไรเข้าไปก็อาเจียนออกมาหมดแต่มีเลือดปนออกมาด้วยซิ ตอนนั้นก็ตกใจนะ  แต่ก็ไม่กล้าที่จะวินิฉัยตัวเองหรอก อิอิ เพราะกลัวกับคำตอบ แต่ก็แปลกนะคะ ที่เมื่อก่อนเราวินิจฉัยโรคคนไข้ได้ แต่กับตัวเองเนี้ย ขี้ขลาดจริงๆ อิอิ และด้วยความที่คิดว่าตัวเองเก่ง เลยกินยากันไว้อีก เพราะมีงานวันนี้ ความจริงวันนี้ต้องอยู่บนเวทีซิ ไม่ใชโรงพยาบาล  แต่แล้วก็รู้สึกว่าร่างกายรับไม่ไหว จากที่ตอนแรกอาการของเราก็แค่มีเลือดปนเล็กน้อย แต่ควรนี้มันไม่ใช่ เลือดออกมาเยอะมากๆ จำเป็นต้องยกเลิกงานทั้งหมด   เลยโทรปรึกษาพี่หมอ แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรเลยก็โดนว่ามาซะก่อน  แล้วพี่เค้าก็ส่งรถมารับ  ตื่นเต้นมากๆคะ ไม่เคยขี้นรถโรงพยาบาลในฐานะคนป่วยซะที อิอิ แอบปลื้มใจเล็กๆ แต่ก็กลัวด้วยคะ ตอนนั้นก็พอจะรู้ว่าตัวเองเป็นอะไรนะ แต่ก็ไม่แน่ใจกับจำนวนเลือดที่ออกมาว่ามันเกี่ยวข้องกันยังไง

 

ความรู้สึกตอนนั้นก็ได้แต่ให้กำลังใจตัวเองว่าไม่เป็นไรหรอกมั้ง   แต่พอไปถึงโรงพยาบาล  พีหมอเค้าก็ให้เลือดมาถุงหนึ่งเนื่องจากร่างกายเสียเลือด  ตอนแรกเค้าก็วินิจฉัยแค่ว่าเป็น Peptic perforation (กระเพาะทะลุ) แต่พอให้เลือดไป กี้ก็มีอาการอาเจียนออกมาเรื่อยๆ ไม่หยุดซะที เลือดก็ปนออกมาทุกครั้ง ต้องนอนดูอาการที่โรงพยาบาล 2 คืน

 

และทุกอย่างก็ดูเหมือนจะแย่ลง และดีขี้น ร่วมด้วย  ตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาล ก็ถามพี่หมอตลอดว่ากี้เป็นอะไร เพราะอาการที่เป็นอยู่ตอนนี้มันคงไม่ใช่แค่ Peptic perforation แน่   พี่เค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร แต่สีหน้าพี่เค้าไม่ใช่ พี่หมอดูแปลกๆ ดูอ้ำๆอึ้งๆ จะพูดอะไรก็ไม่พูด  เค้าก็ให้พยาบาลมาเจอะเลือดกี้ทุกวัน จนแขนซ้ำไปหมดแล้ว กี้ก็ถามพี่หมอ ผลlabเป็นไงบ้าง จะขอดู เค้าก็ไม่ยอม  จนหลังๆเค้าก็ไม่เข้ามาเวลากี้ตื่น เค้าจะเข้ามาดูเวลาเราหลับมากกว่า 

 

กี้ก็รู้นะว่าพี่เค้าขี้เกียจจะตอบคำถามกี้ เหมือนไม่อยากจะโกหกเรา  แต่ตอนนั้นก็พอรู้ว่าตัวเองเป็นไร  แต่ก็ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นเลย  พี่หมอก็เข้ามาให้กำลังใจตลอด ทั้งแม่น้องสาว และญาติๆ  แต่เราก็ยิ้มนะ ให้กำลังใจพี่หมอด้วย  ทั้งที่ข้างในก็กังวล  ว่าเราเป็นอะไรนะ ?

 

จนวันนี้พี่หมอก็เข้ามาบอกอะไรบางอย่าง  ตอนแรกพี่เค้าก็ชวนคุยนั้นคุยนี่ คุยไปเรื่อยๆ เรื่องเมื่อตอนฝึกงานด้วยกัน เรื่องเก่าๆ ก็ทำให้เราขำนะ หัวเราะกัน พี่เค้าก็ลูบหัวเราเบาๆ แล้วก็บอกว่า เชื่อมือพี่ป่าวกี้??  กี้ก็บอกว่า..เชื่อสิคะ  เค้าก็บอกว่า อืม .. งั้นพรุ่งนี้พี่ขอตรวจกี้อีกครั้งนะ กี้ก็ถามว่าจะตรวจอะไร เค้าก็บอกว่า ส่องกล้องลงไปตรวจกระเพาะอาหาร

 

ตอนนั้นก็shockนะ ทั้งๆสิ่งที่เรากลัวอยู่ มันก็เป็นจริงๆ กับคำพูดแค่นั้นกี้ก็พอจะรู้ว่าตัวเองเป็นอะไร  แต่ก็ห้ามน้ำตาที่จะออกมาไม่ได้  ได้แต่ขอร้องพี่หมอว่าอย่าพึ่งบอกใครนะ เพราะไม่อยากให้ใครเสียใจกับเรา  แต่พี่หมอก็บอกว่า ใจเย็นนะกี้  มันยังไม่แน่นอนเลย ต้องตรวจดูก่อน  กี้ก็ยิ้มนะ ก็บอกพี่เค้าไปว่ากี้ไม่กลัวหรอกพี่หมอ  กี้เก่งอยู่แล้ว อิอิ 

 

แต่จริงๆแล้วกี้เองก็รู้สึกแย่นะ กลัวแหละคะ กลัวมากๆ  บางทีการที่เราเป็นคนที่รู้อะไรมากๆมันก็ไม่ดีเหมือนกันนะ ถ้าเป็นคนไข้คนอื่นเค้าก็คงไม่คิดมากเหมือนเราตอนนี้  แต่พอพี่หมอเดินออกไปจากห้องเราก็ต้องนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว   แต่ก็ทำใจนะคะ  เลยโทรไปที่เคาท์เตอร์พยาบาลเพื่อทีจะขอใช้อินเตอร์เนต เพราะอยากจะเขียนระบายความกลัวในใจให้หมดไป  

 

และไม่ว่าพรุ่งนี้ผลที่ออกมาไม่ว่าเราจะเป็น อะไรหรือไม่  มันก็คงไม่สำคัญ เพราะเราก็คงกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว  และตอนนี้ก็ได้แต่ให้กำลังใจตัวเองว่า  อายุเรายังน้อยนิ คงไม่เป็นอะไรหรอกนะ  แต่ถ้าเป็นจริงๆก็ขอให้เป็นในระยะแรกก็แล้วกันนะคะ  กี้ยังไม่อยากเป็นอะไรในตอนนี้  ยังอยากจะอยู่ไปอีกนานๆ  กี้พึ่งจะรับปริญญาไปเดือนที่แล้วเองนะ  ยังไม่ได้ทำประโยชน์อะไรให้ใครเลย แม้แต่คนรอบข้างกี้เอง  กี้ยังไม่ได้ตอบแทนคุณผู้เป็นแม่เลยนะ  ตอนนี้กี้อยากขอพรจากพระจันทร์นะ ว่าอย่าพึ่งเอาชีวิตกี้ไปเลย นะ  กี้ยังอยากจะทำอะไรอย่างอื่นอีกเยอะ

 

 

ตอนนี้กี้อยากขอบคุณคนหลายคนในEXTEENนี้คะ PUMP201 ,JI-PA-TA ,คุณปู ,SicK Man ,Dream-Box ,Greatest love of all ,Restless Storm ,m.Y PlaCe ,นักเดินทางตัวจิ๋ว ^^ ,...He a r t l e s s.. ,ต.ตุ่นตุ๊ต๊ะผจญภัย , .{CODE;4079} ,ใจบรรเลง, Man on the Moon whisper from win.(เสียงกระซิจากสายลม) ,itshee ,maroommatum ,...Magic Moment... ,iMprovise with Me ,Yukikawa ,in-the-air-to-night ,(¯`·._.·[ รัตนาดิศรานุทิน ]·._.·´¯) ,Photo from the Sea ,DaiLY~DiaRY@kirmkan ,Intu-orn~ ,Good Memories... ,

 

 

มีรูปมาโชวคะ พึ่งวาดเสดคะ  วาดใส่กระดาษเช็ดชู

ของโรงพยาบาลแหละคะ และถ่ายรูปลงคอม

แล้วใช้ potoshop ช่วยจากโน๊ตบุ๊คเครื่องโปรด

ไม่รู้ว่าจะเหมือนตัวจริงรึป่าวนะ

 

 

                    เวลาเหงามีเงาเป็นเพื่อนคะ

 

 

 

               พี่ชายที่แสนดี Restless Storm

    ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจคะ ...พี่เคยบอกว่า

                ตอนนี้ อายุพี่ยังไม่เข้าหลักสี่  

กี้เลยให้มอเตอร์ไซต์ไปคันหนึ่งคะ มุ่งตรงเข้าหลักสี่ ซะที อิอิ

 

 

 

 

 

 

 

                             คุณข้าวไข่เจียว

              ตัวจริงสวยคะ แต่กี้วาดไม่ดีเลยคะ เศร้าใจ

 

 

 

 

 พี่ตังเมย์และแฟน (จินตนาการล้ำเลิศ จริงๆเลยนิ๊กกี้) อิอิ

 

 

 

 

             น้องอู๋ พี่กี้ชอบอ่านที่หนูเขียนนะ

         ไม่รู้ว่าชุดนักเรียนหนูเป็นแบบนี้รึป่าวนะ  อิอิ

                 ตั้งใจเรียนนะคะหนูน้อย 

 

 

 

 

 

 

                              คุณปูที่น่ารัก

  ตั้งใจไว้ว่าจะให้ออกแนวหวานๆนะคะ แต่ทำไมออกมาแนวนี้นะ

 

 

 

 

 

                                   คุณ killuar ...เฮ้อ ๆๆ. ....

           หนักใจที่สุดคือการวาดรูปผู้ชายคนนี้แหละคะ

      เพราะเค้าชอบบอกว่าต้วเองหล่อ..อิอิ ...แต่ไม่เป็นไร

               วันนี้นิ๊กกี้ใจดีให้เบสไปหนึ่งตัวคะ อิอิ

     แต่ทรงผมได้นะ...จริงมั้ยคะคุณ..ทุกรายละเอียด นิ๊กกี้จำได้

 

 

 

 

                          

 

            คุณพระจันทร์สีน้ำเงินและแฟนคนสวย

                 ความจริงเธอสวยมากๆคะ

   แต่กี้วาดได้เป็นแบบนี้ขอโทดนะคะคงไม่ว่ากันนะคะ

                 อย่า!!งอนเธอบ่อยนักนะคะ อิอิ

 

 

 

 

                 ตอนนี้หนูเป็นไงบ้างน๊า มามี๊ คิดถึงหนูจัง

                  คงไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะเรา

 

 

 

         ไม่ใช่วันเกิดแต่อยาก happy brith day ตัวเองอิอิ

              ตอนแรกกี้ว่าจะทำบูเบอร์รี่ชีสเค้ก     

           แต่ทำไมออกมาเป็นช๊อกโกแลตนะ เฮ้อ

                   ดูไม่ค่อยจะกลมด้วยซิคะ อิอิ

                แบบนี้ต้องโทดพี่พยาบาลเลยคะ 

               เจาะเลือดกี้ซะจนมือสั่นไปหมดแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

                     แล้วตอนนี้นื๊กกี้เป็นไงบ้าง  

              เฮ้อ...บอกตรงๆเลยคะว่า...."เบื่อ"  อิอิ 

                      ฟังเพลงยังจะเบื่ออีกเน้อ

                     ก็เพลงเดิมๆฟังทุกวัน นี่นา

 

 

 

 

 

                               แต่ก็ยัง.....สู้ !!!! นิ๊กกี้ สู้สู้

 

 

 

ตอนนี้อยากถามนิ๊กกี้ว่า................หายกลัวยัง

คำตอบคือ ยังคะ อิอิ  .......แต่ต้องจบ entry นี้ได้แล้ว.....

เพราะค่าเนต ชั่วโมงละ 300 เรทราคาโรงแรม........แพง สุดๆๆ.......

เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเจอกันใหม่ Entry หน้าคะ ....รึป่าวนะ??

 

เค้าว่ากันว่า คนดีมักจะได้ขึ้นสวรรค์  คนไม่ดีต้องตกนรก 

 

ตอนนี้ไม่อยากเป็นทั้งคนดีและคนไม่ดี เพราะยังอยากอยู่บนโลกใบเดิม

 

ยังไงก็ขอให้ผลตรวจ พรุ่งนี้ อย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลยนะคะ

 

ตอนนี้อยากบอกคำว่า"รัก" ให้กับใครบางคน ก่อนที่จะไม่ได้บอก

 

กี้ รัก คุณ คะ

 

รักเพราะรู้สึกรักคะ ไม่ใช่..รัก ..เพราะ อยากจะครอบครองใครคะ

 

อยากขอบคุณเพื่อนสุดเลิฟ ที่คอยเป็นต้นทางในการวาดรูปให้เสดสิ้น คุณเพื่อนน้ำหวาน และคุณโบ๊ทคะ